จวงจื่อกับพุทธะ: จุดบรรจบและจุดแยกแห่งวิถีสู่อิสรภาพ

หนังสือเล่มนี้เกิดจากความร่าเริงในธรรม และความสุขในการได้พินิจสัจธรรมของปราชญ์ต่างสำนัก ผมได้สรุปและวิเคราะห์แก่นความคิดของจวงจื่อ ปราชญ์แห่งสำนักเต๋า ครบทั้ง ๓๓ บท โดยอาศัยฉบับแปลภาษาอังกฤษอันคลาสสิกของ Burton Watson (The Complete Works of Zhuangzi) เป็นต้นทาง แล้วถ่ายทอดเป็นภาษาไทยตามความเข้าใจของผมเอง พร้อมนำแต่ละบทมาวางเทียบกับหลักธรรมในพระพุทธศาสนา ในส่วนที่ผมเรียกว่า “จุดบรรจบ และ จุดแยก” จวงจื่อ มหาปราชญ์เต๋าแห่งยุครณรัฐ ผู้สละทางโลกสู่ชีวิตสมถะ ปรัชญาของท่านเน้นการปล่อยวาง ทลายกรอบสมมุติของสังคม และหลอมรวมจิตวิญญาณเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ ส่วน “คัมภีร์จวงจื่อ” ๓๓ บท ในปัจจุบัน เป็นฉบับที่ถูกชำระและจัดระเบียบใหม่โดยปราชญ์รุ่นหลังนามว่า กัวเซี่ยง โดยรวมทั้งสองวิถีต่างมุ่งปลดมนุษย์ออกจากกรอบมุมมองอันคับแคบและค่านิยมจอมปลอมทางโลกเหมือนกัน หากแต่ปลายทางต่างกัน — เต๋าชวนให้เราหลอมรวมและไหลลื่นไปกับธรรมชาติ ส่วนพุทธชี้ทางให้ก้าวล่วงพ้นสิ่งปรุงแต่ง สู่ความดับเย็นอันเป็นอิสระ การเปรียบเทียบนี้มิได้มีเจตนาลบหลู่หรือด้อยค่าปรัชญาใดเลย ตรงกันข้าม ผมคารวะต่อความงดงามของภูมิปัญญาจวงจื่ออย่างจริงใจ ที่วางสองวิถีไว้ข้างกันก็เพียงเพื่อให้เราเข้าใจทั้งสองฝ่ายได้ลึกซึ้งขึ้น ผมเขียนด้วยใจที่เปิดกว้างและวิเคราะห์โดยไม่ตัดสินว่าใครถูกใครผิด หากถ้อยคำเหล่านี้พอจุดประกายให้ท่านได้ใคร่ครวญและพบความเบิกบานในธรรมเช่นที่ผมได้รับ ก็นับว่าหนังสือเล่มนี้ได้ทำหน้าที่ของมันสมบูรณ์แล้ว ขอให้ทุกท่านมีความสุขในการอ่าน